Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Chełmie

W 1975 r. Zarząd Główny PTTK dostosował swą strukturę organizacyjną do zmian administracyjnych przeprowadzonych w kraju. W miejsce dotychczasowych  zarządów okręgów powołano 49 zarządów wojewódzkich PTTK. Ta zmiana oraz rozpoczęcie prac przygotowujących III Kongres Krajoznawstwa Polskiego wpłynęły na ożywienie działalności krajoznawczej w jednostkach organizacyjnych Towarzystwa. Działacze województwa chełmskiego podjęli przygotowania do powołania regionalnej pracowni krajoznawczej jako bazy dla poszerzenia prac programowych Zarządu Wojewódzkiego PTTK oraz oddziałów.

Pracownia została powołana uchwałą nr 50/78 z 11 sierpnia 1978 r. Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Chełmie i rozpoczęła działalność  z dniem 1 lutego 1979 r.

Wniosek o powołanie RPK zgłosił ówczesny wiceprezes ZW PTTK Konstanty Prożogo (równocześnie zgłosił pomysł powołania Wojewódzkiej Biblioteki Turystyczno-Krajoznawczej). Uzasadniał swoją inicjatywę pilną potrzebą gromadzenia wiadomości i prac o regionie (publikacji, życiorysów, materiałów etnograficznych) oraz nawiązania współpracy ze szkołami i instytucjami. Inicjatywę poparł ówczesny prezes ZW Jerzy Przeor i prezes ZO w Chełmie Jeremiusz Przychodzki. Kierownikiem RPK został Ryszard Płecha. Środki na wynagrodzenie pozyskiwano z Funduszu Pomocy Jednostkom Terenowym. Siedziba RPK znajdowała się przy ul. dr Jadwigi Młodowskiej 12.

Pierwsze prace to opracowanie i zatwierdzenia regulaminu, organizowanie biblioteki krajoznawczej oraz wyposażenie w środki audiowizualne. Pod koniec 1979 r pracownia dysponowała niezbędnym sprzętami i środkami audiowizualnymi do prowadzenia szkoleń oraz prac krajoznawczych. Zgromadzono ok. 600 pozycji wydawniczych, w tym przewodniki po Polsce i wydawnictwa dotyczące regionu, 170 map turystycznych, gromadzono materiały archiwalne. Podjęto opracowania własne dotyczące regionu – część w formie powielonej do użytku wewnętrznego (przepisy cenzury!). Przygotowano stałą ekspozycję znaczkówi odznak PTTK. Ze względu na skromne możliwości lokalowe udostępniano sprzęt i niezbę-dne materiały organizatorom szkoleń prowadzonych w oddziałach PTTK.
Środowisko krajoznawców skupionych w RPK oraz jej kierownik Ryszard Płecha
i sekretarz urzędujący ZW PTTK Józef Tworek. dużo uwagi poświęcili opracowaniom krajoznawczym, w 1979 roku. Przekazano do ZG PTTK zeszyt „Z prac krajoznawczych woj. chełmskiego” (seria wydana na III Kongres Krajoznawczy Płock 1980 r.), opracowano

i wydano informator „Rezerwaty, parki i pomniki przyrody województwa chełmskiego”, opracowano do wydania „Szlak Pojezierny” oraz „Szlak Pomników Walki i Męczeństwa wokół Miasta Chełma” a także pozycję „70 lat turystyki i krajoznawstwa na ziemi chełmskiej”.

Od Zarządu Głównego PTTK oczekiwano większego wsparcia finansowego oraz pomocy w zaopatrzeniu w papier drukarski (przyp. w tych latach papier do druku wydawnictw przydzielało Ministerstwo Kultury i Sztuki i żadna drukarnie, bez oficjalnego przydziału papieru nie podejmowała druku!) Podsumowując pierwszy rok działania stwierdzono, że „nastąpiło zbliżenie zbieżnych kierunków działalności ze wszystkimi stowarzyszeniami, placówkami kulturalnymi i organizacjami społecznymi w województwiei poza jego obrębem”. „Stworzono klimat zainteresowania działalnością krajoznawczą”.

W 1980 r., po III Kongresie Krajoznawczym w chełmskim PTTK uważano, że „Pracownia winna być organem fachowym zarządu wojewódzkiego PTTK w sensie specjalistyczno-naukowym w zakresie krajoznawstwa oraz metodyki stosowania jego form” jednocześnie powinna „stosować się do Krajoznawczego Programu Turystyki (uchwała Kongresu Krajoznawczego), oraz innych dokumentów ZG PTTK i ZW PTTK obejmujących swą treścią całokształt krajoznawstwa w Polsce”. Rolę Pracowni postrzegano jako merytorycznej placówki, która ogólne idee dostosowuje do lokalnych warunków i za pośrednictwem ZW PTTK przekazuje je do oddziałów PTTK w celu umożliwienia społeczeństwu korzystania z krajoznawczego dorobku Towarzystwa. W tym czasie bardzo silne były dążenia do samodzielnych działań. Propozycję wzorowania się na bardziej doświadczonych „modelowych” pracowniach przyjęto bardzo krytycznie. Kierownik RPK pisał do Komisji Krajoznawczej ZG (3.11.1980r.)  „Zalecenie….uważam za niesłuszne. Pełny obraz potrzeb oraz myśli twórczej należy szukać w całym ruchu krajoznawczym. Wybieranie pracowni modelowej i wzorowanie się wyłącznie na niej, dostosowanie do niej innych Pracowni, to jak próba podjęcia seryjnej produkcji „dobrych butów” ale nie dostosowanych swymi rozmiarami i potrzebami do całego rynku. (przyp. Regulamin RPK uchwalony przez ZG PTTK określał kierunki działania, a Komisja Krajoznawcza ZG w czasie szkoleń  Kierowników RPK ukazywała dobre przykłady, ale nie nakazywała ich automatycznego powielania. Dążenie do samodzielności było tak silne, że sugestie postrzegano jako nakazy!)

W 1980 r. RPK w Chełmie otrzymała dofinansowanie działalności programowej w wysokości 10 tys. zł oraz ZG PTTK sfinansował wydanie opracowania  „Z prac krajoznawczych województwa Chełmskiego. Cały budżet pracowni to 196.746 zł, z czego 105.672 zł przekazał ZW PTTK (ze środków Funduszu Pomocy Oddziałom przydzielanych przez ZG PTTK) a 91.074 zł Oddział PTTK w Chełmie.. Wydatki to ok. 76 tys. na fundusz płac i pochodne oraz  75 tys. na wydawnictwa i ok. 45 tys. na zakupy książek, prenumeratę czasopism, zakupy sprzętu (epidiaskop, taśmy magnetofonowe) koszty materiałów biurowych i delegacji.

Na koniec 1980 r., po dwóch latach działalności, Regionalna Pracownia dysponowała dobrą (na te czasy) bazą materiałową do prowadzenia szkoleń i popularyzowania krajoznawstwa. Zgromadzono zbiory biblioteczne z zakresu różnych dziedzin wiedzy dotyczącej woj. chełmskiego, przewodniki i mapy turystyczne z terenu Polski. Zakupiono zbiór po znanym regionaliście Stanisławie Skibińskim. Łącznie w bibliotece znalazło się 1500 vol. 230 map oraz zbiór zeszytów szkoleniowych przeznaczonych dla kadr PTTK, 400 przeźroczy, kilkadziesiąt zdjęć i fotogramów dokumentujących m.in. zmiany w krajobrazie spowodowane budową Centralnego Okręgu Węglowego, czy też Chmielaki Krasnostawskie. Warunki lokalowe nie uległy poprawie, ale mimo to ze zbiorów bibliotecznych skorzystało 400 osób, wśród nich piszący prace dyplomowe i magisterskie na tematy związane z województwem oraz młodzież szkolna. Pracownię wyposażono w sprzęt audiowizualny i fotograficzny, niestety nie było lokalu na urządzenie ciemni fotograficznej.

Z okazji 70-lecia zorganizowanego ruchu krajoznawczo-turystycznego na ziemi chełmskiej Pracownia wspólnie z Oddziałem PTTK im. K. Janczykowskiego zorganizowała wystawę medali chełmskich. oraz medalionów.. Kierownik RPK wygłosił 2 prelekcje: w Krasnym stawie na temat „Historyczny rozwój i rola ochrony prawnej przyrodniczego środowiska człowieka w Polsce na tle stosunków międzynarodowych” oraz w szkole podstawowej w Okszowie na temat PTTK i walorów krajoznawczych woj. chełmskiego.

Pionierską pracą było zebranie materiałów i przygotowanie do druku opisów 4 szlaków turystycznych oraz informatora krajoznawczego po Chełmie. Odnotowano, że podstawowym odbiorcą działań RPK była młodzież i tzw. inteligencja pracująca, postrzegano potrzebę spopularyzowania krajoznawstwa w zakładach pracy i osiedlach mieszkaniowych.

Działalność RPK zawieszono 1 sierpnia  1981 r. z powodu braku obsady etatowej. Zbiory przechowywano w pomieszczeniu o pow. 20 m2. Wartość zbiorów wyceniono na 230 tys. (zbiory biblioteczne 1600 woluminów – wartość 67 tys., pozostałe to sprzęt – magnetofony, rzutnik, aparaty fotograficzne, kamera, projektor, zbiór przeźroczy, fonoteka, wydawnictwa własne oddziałów itp.).

W sprawozdaniu za lata 1978-1981 wymieniono następujące działania:

– zorganizowanie ogólnodostępnej biblioteki turystyczno-krajoznawczej – 1600 woluminów w tym zbiór chełmianów z lat 1880-1914, 200 map i planów. Była to jedyna o tym profilu biblioteka w województwie chełmskim

– zapewniono sprzęt i pomoce do szkoleń kadr turystycznych, pokazów i prelekcji

– odtworzono i bieżąco prowadzono zbiór wydawnictw i dokumentów działalności PTTK na terenie województwa (afisze, regulaminy, kronik, fotografie, plakietki, proporczyki, znaczki rajdowe, medale itp.)

– zorganizowano w Muzeum Okręgowym w Chełmie wystawę w czerwcu 1980 r. obrazująca 70-lecie turystyki i krajoznawstwa na ziemi chełmskiej
– prowadzono działalność wydawniczą ukazały się kolejne wydawnictwa o szlakach turystycznych – Znakowane szlaki piesze: a/ Szlak Pomników Walki i Meczeństwa 1979 3.000 egz., b/ Szlak Partyzancki 1980 2.000 egz., c/ Szlak I Armii WP 1980 5.000;

d/ Znakowane szlaki piesze – szlaka pojezierny 1979 5.000 , wydawano roczne kalendarze imprez turystycznych (1979 r.  – 1.000 egz., 1980 – 2.000 egz. 1981 – 1.000egz.), Informator krajoznawczy „Chełm” (1981 r. – 3.000 egz.), Informator „Rezerwaty, pomniki i parki zabytkowe województwa” 1979 r. 2.000egz.). Plany na 1981 i 1982 przewidywały 8 pozycji.

Ponadto RPK współpracowała z Urzędem Wojewódzkim, Woj. Konserwatorem Zabytków, Woj. Konserwatorem Przyrody, Kuratorium Oświaty, Muzeum Okręgowym, WOIT, Stowarzyszeniem Miłośników Ziemi Chełmskiej, LOP, ZHP itp. Prowadzono punkt „IT”. Koszty RPK 1979 – 157 tys., 1980 – 254 tys., 1981 – 105 tys. Przygotowano fotoreportaż „Zanikający krajobraz” z terenu budowy Lubelskiego Zagłębia Węglowego. W końcu 1981 r. z pomieszczenia RPK zrobiono archiwum zlikwidowanego WBORT oraz ZW PTTK.

W połowie 1982 r. znaleziono kandydata na kierownika RPK – kol. Barbarę Nowosad, którą w lipcu 1982 r Zarząd Główny zatwierdził na to stanowisko, .ale w 1982 r. stanowisko wykorzystywano na potrzeby ZW. Na początku 1983 r. przystąpiono do porządkowania RPK (założono karty książek) i przystąpiono do gromadzenia materiałów krajoznawczych. Stan w 1983 r. – 1800 książek, 260 map, 400 fotografii, 184 medali, 33 medaliony, 80 znaczków rajdowych, 64 plakietki, 95 proporczyków. Prenumerata m. in. Gościniec, PSK, Poznaj świat, Przyroda Polska, Mówią Wieki, Tygodnik Chełmski. W opracowaniu znajdowała się kartoteka krajoznawcza (opisy miejscowości, wycinki, teki problemowe dotyczące obszaru województwa). Ukazało się w 1983 r. wydawnictwa: K. Prożogo „Medale chełmskie” – wydawca ZW PTTK i Muzeum Chełmskie (II tom „Medali chełmskich” tego autora został wydany w 1997 r.).Przygotowano też Katalog chełmskich odznak turystycznych 1960-1981 autorstwa K. Prożogo (ostatecznie wydany w 1985 r. przez ZW).
Pracownia współdziałała przy przygotowaniu medali i ich rozprowadzaniu oraz współpracowała z Komisjami Krajoznawczymi (przy ZO i ZW), uczestniczyła w przygotowaniu imprez (OMTTK, Młodzieżowa Szkoła Turystyki, Zlot Aktywu Krajo-znawczego, rajdy w tym Rajd Krajoznawczy po woj.. chełmskim – wędrówki zwieńczone pracami krajoznawczymi). W październiku 1983 r. powołano przy RPK Klub Krajoznawców liczący 10 osób.

Sprawozdania z lat 1984 – 1989 pracownie składały wypełniając jednolity kwestionariusz. Działalność RPK w Chełmie przedstawiała się następująco:

Pracowania działała przy Zarządzie Wojewódzkim PTTK w Chełmie. Mieściła się w jednym pomieszczeniu o pow. 20m kw. Nadzór merytoryczny nad pracami sprawowała Komisja Krajoznawcza ZW PTTK,  Podstawowymi zadaniami kierownika RPK było: gromadzenie wydawnictw, czasopism, przezroczy  i innych zbiorów związanych z regionem oraz jednostkami PTTK woj. chełmskiego: udostępnianie zbiorów; inspirowanie prac inwenta-ryzacyjnych, współpraca z instruktorami krajoznawstwa, organizowanie szkoleń, prelekcji, konkursów; prowadzenie niezbędnej dokumentacji działalności RPK. Prowadzono katalog biblioteczny alfabetyczny i rodzajowy oraz księgę inwentarzową zbiorów i sprzętu a także rejestr osób korzystających ze zbiorów pracowni i poradnictwa.

W 1984 r pracownia dysponowała 2145 vol. 324 mapami i planami, prenumerowała 10 tytułów czasopism, gromadziła foldery. W zbiorach fotograficznych znajdowało się 400 wglądówek,  250 szt. przeźroczy, 108 negatywów, ponadto 207 znaczków i proporców,
w tym medale i medaliony; 23 taśmy i kasety magnetofonowe oraz teka wycinków prasowych. Rozpoczęto pracę nad założeniem kartoteki zasłużonych działaczy PTTK

woj. chełmskiego. W 1990 roku księgozbiór powiększył się do 3136 skatalogowanych vol, 516 map i planów, prenumerowano 9 tytułów czasopism, gromadzono druki ulotne – afisze sportowe, turystyczne, kulturalne przechowywano w specjalnych tekach. Zbiory fotograficzne powiększyły się o 200 fotogramów wystawowych, zgromadzono 1000 wglądówek, 350 przezroczy,  liczba negatywów nie uległa zmianie, zgromadzono 106 plakatów, uporządkowany zbiór  pamiątek turystycznych liczył 266 znaczków, 120 plakietek oraz 150 proporców. Pracowania dysponowała 23 taśmami i kasetami magnetofonowymi oraz uporządkowanym zbiorem wycinków prasowych dotyczących regionu.  W zbiorach specjalnych znajdowały się biografie zasłużonych działaczy PTTK w maszynopisach i rękopisach oraz 307 medali, (w tym 70 gipsowych) oraz 70 medalionów. Zgromadzono 182 karty inwentaryzacji krajoznawczej, trwało opracowanie bibliografii krajoznawczej regionu.

Wyposażenie techniczne pracowni przedstawiało się następująco. W 1984 r. RPK dysponowała projektorem, rzutnikiem, ekranem i magnetofonami, aparatem fotograficznymi kamerą filmową, w 1990 dwoma projektorami „Diapol”, kamerą filmową, 3 magnetofonami. 2 aparatami fotograficznymi „zenit”, światłomierzem, 5 kompasami i stoperem.

Zbiory pracowni były wykorzystywane przez działaczy i kadrę PTTK oraz osoby nie zrzeszone, w tym uczniów, studentów i nauczycieli. W 1984 r. odnotowano 63 stałych czytelników, 158 wypożyczeń, z czytelni korzystało 38 osób, 8 osób korzystało ze zbiorów archiwalnych, kartotek i opracowań, 70 osobom udzielono porad, 5 osób wykorzystało zbiory pracowni do opracowania publikacji oraz prac magisterskich. W 1990 roku wykorzystanie zbiorów RPK wyglądało następująco: 142 czytelników, 232 wypożyczenia, z czytelni skorzystało 3538 osób, z archiwum, kartotek i opracowań – 40, udzielono 3952 porady. Zbiory RPK wykorzystano do opracowania pracy magisterskiej oraz pracy w celu otrzymania uprawnień instruktora KO.

Pracownia utrzymywała kontakty z działaczami Komisji Krajoznawczej, Ochrony Przyrody oraz Opieki nad Zabytkami ZW PTTK. Liczba działaczy stale współpracujących z RPK wahała się od 8 (1999 r.) do 20 (1986 i 1987 r.)
RPK prowadziła działalność wydawniczą, opracowywano materiały krajoznawcze powielane do użytku wewnętrznego (przepisy cenzury), załatwiano formalności związane

z pozwoleniem na druk i przydziałem papieru, w 1989 r. wydano drukiem „Miejsca pamięci narodowej” oraz Biuletyn ZW w Chełmie. Pracownia inspirowała prace i gromadziła materiały inwentaryzacji krajoznawczej – zinwentaryzowano w latach 1985  – 1988 4 jednostki administracyjne w tym Rejowiec Fabryczny.

Corocznie zbiory pracowni służyły szkoleniu kadr PTTK, zadaniem własnym RPK było szkolenie instruktorów krajoznawstwa regionu, inwentaryzatorów krajoznawczych. Corocznie organizowano kilka wystaw, 3 – 4 prelekcje, konkursy (fotograficzne, plastyczne) Regionalna Pracownia utrzymywała kontakty z placówkami oświatowymi, kulturalnymi, stowarzyszeniami na terenie województwa w zakresie opracowań krajoznawczych, wymiany wydawnictw, udostępniania zbiorów dotyczących regionu, wykorzystania zbiorów do przygotowania prelekcji oraz pisania prac magisterskich. Pracownia działała również jako punkt informacji turystycznej (od 1988 r. w sieci Centralnego ośrodka Informacji Turystycznej).
W 1985 r. Zarząd Wojewódzki znalazł się w trudnej sytuacji finansowej i w styczniu 1986 r. przesłał do ZG PTTK wniosek, o finansowanie całości kosztów związanych

z działalnością pracowni. Do końca 1990 r. podstawowe środki na utrzymanie i działalność RPK pochodziły z ZG PTTK oraz dotacji CFTiW (Centralny Fundusz Turystyki i Wypoczynku) przekazywanej za pośrednictwem ZG PTTK. W 1987 r. RPK wydała 576 tys. zł z czego na płace i pochodne 295 tys. W 1988 r. kwoty te odpowiedni wynosiły 648 tys. 251 tys.. W 1989 r Budżet pracowni wynosił 2.200 tys. zł, a w 1990 r. – 19.067 tys. z czego płace z pochodnymi 16.755 tys. zł. dotacja z ZG 16.475 tys. zł.

Zmiany zachodzące w Polsce – ogólny kryzys społeczno-ekonomiczny – zmusiły Zarząd Główny PTTK do zmian strukturalnych. W 1990 roku zlikwidowano 49 zarządów wojewódzkich PTTK, powołano 21 Regionalnych Ośrodków Programowych, które działały jedynie rok. Regionalne Pracownie Krajoznawcze zostały przekazane Oddziałom PTTK Pracownia w Chełmie została przekazana protokołem zdawczo-odbiorczym do Oddziału PTTK im. Kazimierza Janczykowskiego w Chełmie,. Kierownik RPK Joanna Daszkiewicz (od 10.10.1989r.) wraz ze zbiorami i wyposażeniem pracowni przeniosła się do nowej siedziby – lokalu Oddziału przy ul. Mickiewicza 9.

W strukturze Oddziału RPK działała przez rok. Na konie 1991 r w pracowni był komplet ksiąg inwentarzowych za lata 1981 – 1991, katalog biblioteczny, rejestry osób korzystających z czytelni i wypożyczeń. Zbiory pracowni to 3150 vol. druków zwartych, 518 map i planów, 9 tytułów prenumerowanych czasopism, 108 tzw. druków ulotnych (afisze, itp.) uporządkowanych w tekach, zbiory fotograficzne to 200 fotogramów wystawowych, 1000 wglądówek, 350 przeźroczy,108 negatywów, 60 pocztówek, 108 plakatów, 550 sztuk znaczków, proporców, plakietek uporządkowanych i przygotowanych do ekspozycji, 23 taśmy i kasety magnetofonowe, zbiór wycinków prasowych, biografie zasłużonych działaczy – maszynopisy i rękopisy , 307 medali, 70 medalionów (i 70 gipsów) Pracownia była wyposażona w niezbędne meble biurowe i biblioteczne, 2 projektory „Diapol”, kamerę filmową, ekran, 3 magnetofony, 2 aparaty fotograficzne „Zenit”, światłomierz, 5 kompasów, stoper i lornetkę.

Trwały prace nad bibliografia krajoznawczą regionu, wydano Zeszyt krajoznawczy nr 1 w nakładzie 50 egz. z artykułem kierownika RPK pt. „Stanisław Lencewicz 1889-1944” str.7 + mapka. Ze zbirów korzystało 131 stałych czytelników, z innych zbiorów i opracowań skorzystało 15 osób, udzielano 310 porad, 2 osoby wykorzystały zbiory pracowni do pisania prac magisterskich. Po likwidacji Zarządu Wojewódzkiego w pracowni znalazły siedzibę wojewódzkie komisje Krajoznawcza, Ochrony Przyrody i Opieki nad Zabytkami. Zakończono inwentaryzację kolejnych 2 jednostek administracyjnych, 2 gminy były inwentaryzowane. Nadal wykorzystywano zbiory i sprzęt do szkolenia kadr PTTK. Kontynuowano współpracę z kołami i klubami PTTK oraz podjęto współpracę z młodzieżową poradnią terapeutyczną. RPK współpracowała z Muzeum, WOIT, Biblioteką Wojewódzką, Domem Kultury. W 1991 r na cele RPK wydatkowano 75.338 tys z dotacji CFTiW oraz 45.000 tys. środków własnych (w tym 15.000tys zł kosztowały prace związane z przeprowadzką). Wydatki 1992 r. zaplanowano na 68.200 tys zł. Ponieważ Zarząd Główny PTTK nie mógł zagwarantować takiej sumy z własnego budżetu, Oddział PTTK w listopadzie 1991 r. wystosował pismo o podjęciu decyzji włączenia działalności RPK w strukturę Oddziału i zintegrowanie jej z działalnością programową Oddziału. Zapewniano o „woli zagwarantowania bytu RPK i niedopuszczenia do naruszenia stanu majątkowego i zbiorów” informując jednocześnie, że stanowisko to może ulec zmianie w przypadku trudności finansowych.

W 1992 r. zbiory uległy rozproszeniu. Część z nich odzyskano maju 1993 r., zinwentaryzowano i przeniesiono do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, którym wówczas był znany działacz PTTK kol. Zygmunt Gardziński. 03.08.1995 przekazano zbiory RPK do Woj. Biblioteki Publicznej i Państwowej Służby Ochrony Zabytków.

Regionalna Pracownia Krajoznawcza w czasie swej działalności była merytorycznie nadzorowana oraz współpracowała w realizacji zadań z Komisją Krajoznawczą Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Chełmie
Wydawnictwa

Ryszard Płecha, Rezerwaty, parki i pomniki przyrody województwa chełmskiego, Chełm 1979

Ryszard Płecha, Turystyczne szlaki piesze województwa chełmskiego – Szlak Pojezierny Chełm 1979

Ryszard Płecha, Turystyczne szlaki piesze województwa chełmskiego – Szlak Pomników Walki i Męczeństwa wokół Chełma, Szlak Partyzancki, Szlak I Armii WP, Chełm 1980,

Leszek Samocki, Barbara Sławińska, Ryszard Płecha, Chełm – informator krajoznawczy, Chełm 1980.

Joanna Daszkiewicz, Zygmunt Gardziński, Stanisław Lencewicz (1889-1944), Zeszyt krajoznawczy 1, Chełm 1989.

Narcyz Bondyr, Józef Tworek, Ogólnopolskie Spływy Kajakowe „Bug”. Informator-przewodnik, Chełm 1992.

Narcyz Bondyr, Roztoczańskie szlaki kajakowe, Informator-przewodnik, Chełm 1992.

Inne pozycje, w opracowaniu których uczestniczyła też RPK (w tym wymienione w tekście ) sygnowało ZW PTTK i Koło Przewodników Turystycznych.


Medale wydawane przez jednostki PTTK w Chełmie

55 poz. medali wydał w latach 1970-90 Oddział PTTK im. K. Janczykowskiego

6 pozycji w latach 1982-1992 Oddział PTTK przy Urzędzie Wojewódzkim,

13 pozycji Zarząd Wojewódzki PTTK w latach 1984-1989.
Medale z cyklu „Władcy i orły polskie” wydawano w latach 1985-1992 – 11 poz. ZW PTTK (1985-1989), potem 5 poz. ZO PTTK przy Urzędzie Wojewódzkim (1989-1992), wydano w sumie 16 pozycji z tej serii.


Kierownicy RPK

Ryszard Płecha – 1979 – 1981

Barbara Nowosad – 1982 – 1989

Joanna Daszkiewicz – 1989 – 1991


Składy Komisji Krajoznawczej ZW PTTK

– od 7.10.1975: Konstanty Prożogo (Przewodniczący), Franciszek Kurek, Alicja Węcławik, Maria Wróbel, Anna Kuczyńska, Wiesława Kurek, Albin Kuczyński, Marianna Łoś, Emil Kraj,

– 23.08.1979: Tadeusz Sławiński (Przewodniczący), Konstanty Prożogo, Abin Kuczyński (Przewodniczący Kolegium Instruktorów Krajoznawstwa), Ryszard Płecha, Józef Tworek (Przewodniczący Podkomisji Weryfikacji Odznak), Emil Kraj, Błażej Kiliński, Ryszard Mendel, Teresa Głogowska, Jan Korzeniewski

– od 28.05.1985: Zygmunt Gardziński (Przewodniczący), Anna Bukraba, Mieczysław Tokarski, Barbara Nowosad, Jan Paszkiewicz, Konstanty Prożogo, Tadeusz Sławiński, Tadeusz Suski, Andrzej Tabatt, Józef Tworek

Informacja opracowana na podstawie danych z Archiwum ZG PTTK oraz informacji
i uzupełnień uzyskanych od kol. Józefa Tworka i kol. Zbigniewa Lubaszewskiego – prezesa Zarządu Oddziału PTTK w Chełmie
Anna Becker-Kulińska
Warszawa, luty 2010 r.





Regionalizm on-line. Rozwój potencjału regionalnej pracowni krajoznawczej





Budowa strony internetowej finansowana ze środków
Ministerstwa Pracy
i Polityki Społecznej
w ramach Programu Operacyjnego Funduszu Inicjatyw Obywatelskich